ທ່ານປະທານປະເທດໃຫ້ຄຳຕອບສຳພາດຕໍ່ນັກຂ່າວຍີ່ປຸ່ນ
ໃນວາລະເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມ ສາກົນ ຢູ່ ປະເທດຍີ່ປຸ່ນ
.gif)
ໃນລະຫວ່າງການເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມສາກົນ
ຊຶ່ງ ຫນັງສືພິມ ເສດຖະກິດຍີ່ປຸ່ນ “ ນິກເກອິ” ເປັນເຈົ້າພາບ
ຈັດຂຶ້ນ ທີ່ໂຕກຽວ, ປະເທດຍີ່ປຸ່ນ ໃນລະຫວ່າງວັນທີ 22-23
ພຶດສະພາ 2008, ທ່ານ ຈູມມາລີ ໄຊຍະສອນ, ປະທານປະເທດແຫ່ງ ສປປ
ລາວ ໄດ້ຕອບຄຳສຳພາດ ຂອງ ສື່ມວນຊົນຍີ່ປຸ່ນ ຊຶ່ງມີເນື້ອ ໃນດັ່ງນີ້:
ຄຳຖາມ:
ໃນອະນາຄົດອັນໃກ້ນີ້ ສັນຍາວ່າດ້ວຍການເປີດກວ້າງ, ສົ່ງເສີມ
ແລະ ປົກປ້ອງການ ລົງທຶນ ລະຫວ່າງ ລາວ ແລະຍີ່ປຸ່ນ
ຈະມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ຢ່າງເປັນຮູບປະທຳ. ຕໍ່ບັນຫາດັ່ງກ່າວ, ທ່ານ
ຄາດຫວັງ ກັບສັນຍານີ້ຄືແນວໃດ?
(In
the near future, the agreement between Japan and the Lao
PDR for the
liberalization, promotion and protection of investment
shall go into effect.
What do you expect for this investment pact with Japan?)
ຄຳຕອບ:
ສັນຍາວ່າດ້ວຍການເປີດກວ້າງ, ສົ່ງເສີມ ແລະ ປົກປ້ອງການລົງທືນ
ລະຫ່ວາງ ລາວ ແລະ ຍີ່ປຸ່ນ ໄດ້ເຊັນກັນໃນວັນທີ 16/01/2008 ເປັນສັນຍາທີ່ມີລັກສະນະຕັ້ງໜ້າ
ແລະ ສ້າງສັນ ແລະ ມີຈຸດ ພິເສດຕ່າງ
ສັນຍາອື່ນທີ່ລາວໄດ້ເຊັນກັບ 24 ປະເທດ.
ການເຊັນສັນຍາດັ່ງກ່າວໄດ້ເປັນນິມິດໝາຍອັນສຳຄັນຂອງ ປະຫວັດສາດ,
ເພື່ອຮັດແໜ້ນສາຍສຳພັນຂອງປະຊາຊົນທັງສອງປະເທດ, ສົ່ງເສີມການຄ້າ,
ການລົງທຶນ ໂດຍສ້າງຄວາມເຊື່ອໝັ້ນເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນ ໂດຍສະເພາະ
ເປັນການຮັບປະກັນໃຫ້ແກ່ການລົງທຶນຂອງ ຍີ່ປຸ່ນ ຢູ່ ລາວ ໃນປະຈຸບັນ
ແລະ ອະນາຄົດ
ວ່າໄດ້ຮັບການປະຕິບັດຢ່າງສະເໜີພາບຄືກັນກັບຄົນພາຍ ໃນຊາດ
(National Treatment) ຫລື ປະເທດອື່ນໆ (Most Favor Nation
Treatment) ໄດ້ສ້າງຕັ້ງ ຄະນະກຳມະການ ຮ່ວມ (Joint
Committee) ເພື່ອສຶກສາຊອກຊ່ອງທາງໃນ ການລົງທຶນຮ່ວມກັນ. ວຽກ
ງານການສົ່ງເສີມການລົງທຶນຂອງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ເປັນວຽກງານໜຶ່ງທີ່ມີຄວາມສຳຄັນທີ່ສຸດ
ໃນການປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການຈັດຕ້ງປະຕິບັດ ແຜນ
ພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ຂອງປະເທດກໍ່ຄື
ການປະຕິບັດຄາດໝາຍສູ້ຊົນແຕ່ນີ້ເຖິງປີ 2020 ເພື່ອເຮັດໃຫ້ປະເທດລາວຫລຸດ
ພົ້ນອອກຈາກຄວາມດ້ອຍ ພັດທະນາ ເປັນຕົ້ນແມ່ນການດຶງດູດ ແລະ
ລະດົມແຫຼ່ງທຶນຈາກນັກລົງທຶນຕ່າງປະເທດເຂົ້າໃນການ
ພັດທະນາໂຄງການຕ່າງໆຢູ່ພາຍໃນຂອບເຂດທົ່ວປະເທດເພື່ອປະຕິບັດຕາມທິດ
ທາງ ແຜນການຂອງພັກ ແລະ ລັດຖະບານ ກໍ່ຄື
ປະຕິບັດຕາມແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງປະ ເທດເຮົາຕັ້ງແຕ່ປີ
2006-2010, ຊຶ່ງໄດ້ວາງ ຕົວເລກຄາດໝາຍໄວ້ວ່າຈະຕ້ອງດຶງດູດ
ການລົງທຶນຂອງຕ່າງປະເທດ ເຂົ້າມາລົງທຶນ ໃນປະເທດເຮົາໃຫ້ໄດ້
12.2% ຂອງ GDP ຫລື ປະມານ 2.34 ຕື້ໂດລາ ສະຫະລັດ (ຫລືສະເລ່ຍ
ປີລະປະມານ 500-600 ລ້ານໂດລາສະຫະລັດ) ເຖິງປະຈຸບັນຄາດໝາຍ
ແລະ ຍຸດທະສາດການສົ່ງເສີມ ການລົງທຶນ ສັງເກດ ເຫັນວ່າສະພາບການລົງທຶນຕ່າງປະເທດໃນ
ສປປ ລາວ ໂດຍລວມມີແນວໂນ້ມເພີ່ມ ຂຶ້ນ ໃນແຕ່ລະປີຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ,
ເຊິ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນໃນຕົວເລກການລົງທຶນ ຕັ້ງ ແຕ່ ປີ 2000 ເຖິງ
ເດືອນ 3/2007 ດັ່ງນີ້: ໂຄງການລົງທຶນຕ່າງປະເທດ ມີຈຳນວນ
975 ໂຄງການ, ມີມູນຄ່າການລົງທຶນ 6.248 ລ້ານໂດລາ ໃນນັ້ນມີ:
ຂະແໜງພະລັງງານໄຟຟ້າມີ: 40 ໂຄງການ ມີມູນຄ່າ 3.294
ລ້ານໂດລາ; ຂະແໜງ ກະສິກຳມີ: 155 ໂຄງການ ມີມູນຄ່າ 778
ລ້ານໂດລາ; ຂະແໜງບໍ່ແຮ່ມີ ຈຳນວນ: 138 ໂຄງການ ມີມູນຄ່າ
605 ລ້ານໂດລາ.
ໂດຍລວມການລົງທຶນຂອງ ຍີ່ປຸ່ນ ຢູ່ ສປປ ລາວ ໄດ້ມີການລົງທຶນໃນຂະແໜງຕ່າງໆເຊັ່ນ:
ກະສິກຳ, ຕັດຫຍິບ, ອຸດສາຫະກຳ ແລະ ຫັດຖະກຳ, ອຸດສາຫະກຳໄມ້,
ການຄ້າ, ຮ້ານອາຫານ ແລະ ໂຮງແຮມ, ທີ່ປຶກສາ, ບໍລິການ,
ການກໍ່ສ້າງ ແລະ ພະລັງງານເປັນຕົ້ນ, ມີມູນຄ່າປະມານ 400
ກວ່າລ້ານໂດລາສະຫະລັດ ເຊິ່ງເຫັນວ່າຈຳນວນໂຄງ ການລົງທຶນ
ຢູ່ ສປປ ລາວ ຍັງບໍ່ຫລາຍ ແລະ ຍັງບໍ່ພົ້ນເດັ່ນເທົ່າທີ່ຄວນ.
ຄຳຖາມ: ລັດຖະບານ ສປປ ລາວ ໄດ້ວາງຄຳຂວັນ
“ໂອກາດທອງຂອງການລົງທືນໃນ ສປປ ລາວ”. ຕໍ່ຂົງເຂດອຸດສະຫະກຳ,
ທ່ານມີຄວາມຄາດຫວັງ ກ່ຽວກັບບໍລິສັດຂອງຍີ່ປຸ່ນປະເພດໃດໃນການທີ່
ຈະເຂົ້າມາດຳເນີນທຸລະກິດ ຢູ່ປະເທດຂອງທ່ານ?
(Lao
PDR Government as help up the salogan “golden chance” of
investment. In industrial field, what kinds of Japanese
Companies are
expected to launch into your country?)
ຄຳຕອບ: ສປປ ລາວ ເປັນປະເທດໜຶ່ງທີ່ມີທ່າແຮງໃນການພັດທະນາ
ດ້ານອຸດສາຫະກຳຕ່າງໆ ເນື່ອງຈາກເປັນປະເທດທີ່ມີຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດອຸດົມສົມບູນເຊັ່ນ:
ມີພື້ນທີ່ກວ້າງຂວາງ ແລະ ອຸດົມ ສົມບູນ ເໝາະສຳລັບການພັດທະນາດ້ານອຸດສາຫະ
ກຳການກະເສດ, ມີຊັບພະຍາກອນແຮ່ທາດຊະນິດຕ່າງໆ ເໝາະສຳລັບການພັດທະນາ
ດ້ານອຸດສາຫະກຳບໍ່ແຮ່ເຊັ່ນ: ການສ້າງໂຮງງານຫຼອມເຫຼັກ,
ທອງ, ຄຳ ແລະ ອື່ນໆ ເປັນຕົ້ນ.ມີຊັບພະຍາກອນນ້ຳຫຼວງຫຼາຍ
ເຊິ່ງເໝາະສຳລັບການພັດທະນາການກະເສດ ແລະ ການສ້າງ
ເຂື່ອນໄຟຟ້າພະລັງງານນ້ຳ(Hydro Power) ເຊິ່ງມີກຳລັງຕິດຕັ້ງເຖິງ
23.000 ເມກາວັດ (MV). ມີປ່າໄມ້ ກວມເອົາເນື້ອທີ່ຫລາຍກ່ວາ
2/3 ຂອງເນື້ອທີ່ທັງໝົດຂອງປະເທດ, ມີເຄື່ອງປ່າຂອງດົງນາໆຊະນິດ
ເໝາະ ແກ່ອຸດສະຫະກຳ ປຸງແຕ່ງດ້ານກະເສດເພື່ອສົ່ງອອກ.
ເນື່ອງຈາກປະເທດຍີ່ປຸ່ນເປັນປະເທດທີ່ພັດທະນາດ້ານ
ເຕັກໂນໂລຊີ ໃນດ້ານອຸດສາຫະກຳຕ່າງໆ ການສົ່ງເສີມທຸລະກິດຂະໜາດກາງ-ນ້ອຍ
ສຳເລັດ ແລະ ລາວ ເອງກໍເປັນປະເທດໜຶ່ງ ທີ່ມີທີ່ຕັ້ງຍຸດທະສາດສຳຄັນໃນດ້ານເສດຖະກິດ
ແລະ ການເມືອງ, ມີຊັບພະຍາກອນ ຫລາກຫລາຍ ແລະ
ອຸດົມສົມບູນ ດັ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວນັ້ນ, ເຊິ່ງຂ້າພະເຈົ້າຄາດວ່າຈະເປັນນິມິດໝາຍ
ອັນສຳຄັນໃນປະຫວັດສາດ ແລະ ຈະຊຸກຍູ້ສົ່ງເສີມການຄ້າ
ແລະ ການລົງ ທຶນຈາກປະເທດຍີ່ປຸ່ນ ໃຫ້ມີ ຄວາມສົນໃຈດ້ານການຄ້າ
ແລະ ການລົງທຶນຫລາຍຂຶ້ນ. ສະນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ
ໃນບາງຂະແໜງທີ່ ເປັນອຸດສາຫະກຳ ການຜະລິດທີ່ຕໍ່ເນື່ອງ
ເພື່ອເປັນວັດຖຸດິບໃຫ້ອຸດສາຫະກຳອີກປະເພດໜື່ງ ເປັນຕົ້ນ
ອຸດສາຫະກຳການປຸງແຕ່ງດ້ານກະເສດເພື່ອສົ່ງອອກ ຈະເປັນກາລະໂອກາດດີ
ແລະ ເໝາະສົມເພື່ອສົ່ງເສີມ ດ້ານການລົງທຶນຂອງຍີ່ປຸ່ນ
ໃນຂະແໜງການດັ່ງກ່າວນີ້. ປະເທດຍີ່ປຸ່ນກໍມີບົດບາດສຳຄັນ
ໃນການຊຸກຍູ້ສົ່ງ ເສີມການພັດທະນາ ແລະ ກໍ່ສ້າງໂຄງການໂຄງລ່າງພື້ນຖານຕ່າງໆໃນຂອບເຂດຂອງການຮ່ວມມື
GMS ການຮ່ວມມືຂອງບັນດາປະເທດລຸ່ມແມ່ນ້ຳຂອງ. ສະນັ້ນ,
ເພື່ອສານຕໍ່ເຮັດໃຫ້ການພັດທະນາຢ່າງຮອບດ້ານ ເຫັນວ່ານັກລົງທຶນຍີ່ປຸ່ນ
ຄວນຈະພິຈາລະນາຢ່າງຈິງຈັງຕໍ່ກາລະໂອ ກາດທອງໃນການລົງທຶນຢູ່ຂົງເຂດນີ້.
ຄຳຖາມ ອຸດສາຫະກຳໃນຂະແໜງຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດໃນ ສປປ ລາວ ແມ່ນໄດ້ມີການພັດ
ທະນາໄວ, ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານມີແຜນການແນວໃດແດ່ ໃນການຊຸກຍູ້ຂະຫຍາຍສູນກາງການຜະລິດອຸດສະຫະ
ກຳໃນຂະແໜງການດັ່ງກ່າວໃນຕໍ່ໜ້າ?
(The industries in the natural resource field have
quickly developed in Lao PDR. Do you have any plans to
encourage industries centering on natural resources from
now on?)
ຄຳຕອບ: ແຜນພັດທະນາອຸດສາຫະກຳ ໃນສາຂາຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ
ໃນ ສປປ ລາວ ມີດັ່ງນີ້:ແຜນພັດທະນາອຸດສາຫະແຕ່ປີ 2006
ຫາ 2010 ແມ່ນສ້າງໃຈກາງອຸດສາຫະກຳຢູ່ສາມເຂດ, ສ້າງກຳລັງແຮງກ້າວກະໂດດໃນການຂະຫຍາຍຕົວຂອງຂະແໜງນີ້ບົນພື້ນຖານການພັດທະນາຕົວເມືອງທີ່ມີພື້ນ
ຖານໂຄງລ່າງ ແລະ ການບໍລິການທີ່ທັນສະໄຫມ. ລົງທຶນໂດຍມີຈຸດສຸມຢູ່ໃນຂະແໜງອຸດສາຫະກຳ
ໂດຍ ສະເພາະສິນຄ້າທີ່ມີມູນຄ່າເພີ່ມເຊັ່ນ: ໄຟຟ້າ,
ການຂຸດຄົ້ນ ແລະ ປຸງແຕ່ງແຮ່ທາດ ( ຄຳ, ເຫລັກ, ໂບຊິດ
ແລະ ອື່ນໆ ), ການຜະ ລິດວັດສະດຸກໍ່ສ້າງ ແລະ ອື່ນໆ ເພື່ອສ້າງກຳລັງແຮງໃຫ້ແກ່ການຂະຫຍາຍ
ເສດຖະກິດຂອງເຂດແຄ້ວນ, ພ້ອມດຽວກັນນັ້ນກໍ່ຊຸກຍູ້ ແລະ
ກະຈາຍການພັດທະນາຢູ່ເຂດໃກ້ຄຽງ ທີ່ມີທ່າ ແຮງທາງວັດຖຸດິບ
ເຊັ່ນ: ພາກເໜືອ, ສຸມໃສ່ສູນພັດທະນາເຂດອຸດສາຫະກຳ
ຢູ່ແຂວງຫລວງນ້ຳທາ ໂດຍ ເລັ່ງໃສ່ຂະແໜງການປາຍແຫລມທຸກປະເພດ
ເຊັ່ນ: ອຸດສາຫະກຳຂຸດຄົ້ນແຮ່ທາດ (ຖ່ານຫີນ, Antimony, ເກືອ,
ທອງ), ອຸດສາຫະກຳປຸງແຕ່ງໄມ້ ແລະ ອື່ນໆ. ສົ່ງເສີມ ແລະ
ສ້າງເງື່ອນໄຂສະດວກໃຫ້ ບັນດາວິສາຫະກິດພາຍໃນ ແລະ
ຕ່າງປະເທດ ລົງທຶນຂຸດຄົ້ນຄຳ, ທອງ, ແຮ່ເຫລັກ ຢູ່ແຂວງຊຽງຂວາງ
ແລະ ບໍ່ແກ້ວ, ຖ່ານຫີນ ຢູ່ ແຂວງຊຽງຂວາງ, ຜົ້ງສາລີ,
ສັງກະສີ, ບົກຊິດ ຢູ່ ແຂວງ ຜົ້ງສາລີ ແລະ ຫີນປະເສີດ
ຢູ່ ແຂວງ ບໍ່ແກ້ວ, ສົ່ງເສີມການລົງທຶນກໍ່ສ້າງໂຮງງານຊີມັງ
ໃຫ້ບັນລຸໄດ້ 80 ພັນໂຕນ ຕໍ່ປີ ແລະ ໂຮງງານໄຟຟ້າ ຢູ່ແຂວງ
ອຸດົມໄຊ; ເຂື່ອນໄຟຟ້ານ້ຳຕົກ (ນ້ຳທາ) ຢູ່ແຂວງຫຼວງນ້ຳທາ,
ເຂື່ອນໄຟຟ້າ ນ້ຳຕົກ (ນຳຊຽງ) ຢູ່ແຂວງ ຫລວງພະບາງ. ພາກກາງ:
ຊຸກຍູ້ການລົງທຶນກໍ່ສ້າງ ເຂື່ອນໄຟຟ້ານ້ຳເທີນ 2, ນ້ຳງື່ມ
2 ແລະ ເຊບັ້ງຫຽງ ແລະ ອື່ນໆ. ດຶງດູດການລົງທຶນເຂົ້າໃສ່ຂະແໜງບໍແຮ່
ເຊັ່ນ: ຂຸດຄົ້ນຄຳ, ທອງແດງ, ເຫລັກ, ຖ່ານຫີນ, ບາລິດ
ແລະ ສ້າງໂຮງງານຊີມັງວຽງຈັນ ( 2 ແສນໂຕນຕໍ່ປີ ), ໂຮງ
ງານຊີມັງ ແຂວງສະຫວັນນະເຂດ ( 1 ແສນໂຕນຕໍ່ປີ ) ແລະ ພາກໃຕ້:
ພັດທະນາອຸດສາຫະກຳໄຟຟ້າ ແລະ ການຂຸດຄົ້ນບໍແຮ່ ເຊັ່ນ:
ການກະກຽມການສ້າງໂຄງການເຂື່ອນໄຟຟ້າ ເຊເສດ 2 (ແຂວງ
ສາລະວັນ), ເຊກອງ 3, ເຊກອງ 4 ແລະ ເຊກອງ 5, ບັນດາໂຄງການຂຸດຄົ້ນ
ແລະ ປຸງແຕ່ງທອງແດງ, ບົກຊິດ, ຖ່ານຫີນ ແລະ ຄຳ (ຢູ່ ແຂວງ
ເຊກອງ, ສາລະວັນ ແລະ ຈຳປາສັກ). ແລະ ຂຸດຄົ້ນວັດຖຸດິບ
ເພື່ອສາ ມາດສະໜອງໃຫ້ແກ່ໂຮງງານຊີມັງ ສາລະວັນ ແລະ
ຈຳປາສັກ ໃຫ້ສາມາດຜະລິດໄດ້ເຕັມກຳລັງການ ຜະລິດ.
